BlogGezonde voeding

Deel 2: Voedingstabellen en lijst van ingrediënten

Om te weten of een bepaald product gezond is, moet u de voedseletiketten lezen. In het vorige deel bespraken we de echte betekenis van “Light”, “0% Toegevoegde suiker” en andere claims op de verpakking. In dit deel wordt uitgelegd hoe je de voedingstabel en de lijst met ingrediënten leest en interpreteert.

De voedingstabel

De voedingstabel beschrijft de voedingswaarden van het product. Hoeveel calorieën en macronutriënten (eiwitten, vetten en koolhydraten) zitten er in een specifiek product. Meestal zijn er twee kolommen, één is “Per 100 g” en de andere is “Per portie”. Houdt er rekening mee dat de portie op het product niet altijd de portie is die je werkelijk eet. Een portie in de voedingstabel van een pot choco is bijvoorbeeld 15g, maar de meeste mensen smeren veel meer dan dat op hun boterham.

De hoeveelheden zout in een product kan soms verwarrend zijn. De algemene aanbeveling is niet meer dan 2300 mg natrium per dag te consumeren, wat overeenkomt met 1 theelepel zout. Op de verpakkingen vind je soms “Zout”, soms “Natrium” en soms beide, maar met een ander nummer. Natrium (Na) is niet hetzelfde als zout (NaCl) maar slechts een deel ervan, 40%. Dus om te berekenen hoeveel natrium je opneemt, vermenigvuldig je de hoeveelheid zout met 0,4.

De voedingswaardetabel geeft enkel cijfers weer, maar geen informatie over waar deze voedingsstof vandaan komt. Wie bijvoorbeeld de voedingstabel van een pak melk leest zal merken dat er suiker in zit. Dit komt omdat melk van nature suiker (lactose) bevat en niet noodzakelijk dat voedingsbedrijven er suiker aan toevoegen. Daarom lees je best zowel de voedingstabel als de ingrediënten lijst

Lijst met ingrediënten

De meeste mensen zijn gefocust  op de hoeveelheid calorieën en macronutriënten in hun voedsel en vergeten dat kwaliteit ook belangrijk is. De lijst met ingrediënten vertelt je wat het product eigenlijk echt bevat.

De ingrediënten in de lijst worden gesorteerd op hoeveelheid. Als het woord “suiker” een van de eerste in de lijst staat op je doos cornflakes, is het misschien niet zo gezond als je denkt. Een minder voor de hand liggend voorbeeld is brood. Als “verrijkt gebleekte bloem” het eerste ingrediënt is dat op de ingrediënten lijst staat, is de kans groot dat dit brood niet zo “volkoren” is dan je denkt. Zolang er meer dan 1% volkorenbloem in het brood zit, kan de fabrikant het brood volkoren noemen. Hetzelfde geldt voor een 12 granenbrood: het is genoeg om 12 afzonderlijke korrels van verschillende soorten graan te hebben om het 12 granenbrood te noemen.

Als de lijst met ingrediënten woorden bevat die je aan een chemie les doen herinneren is dat meestal geen goed teken. De vuistregel is: de lijst met ingrediënten is bij voorkeur zo kort mogelijk en bevat alleen woorden die je kunt uitspreken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.