Aftrainen op jonge leeftijd

Geplaatst in Aftrainen, Blog

Aftrainen of niet? Dit is een vraag die ik vaak krijg en iedereen heeft er wel iets op te zeggen. Onlangs las ik een interessante discussie over aftrainen en kinderen op een facebookgroep dat ik volg. Persoonlijk vind ik dit een zeer belangrijk onderwerp om aan te kaarten, daarom ik besloot ik er een blogpost over te schrijven en mijn opinie als diëtiste en ex-topsporter te geven.

De discussie begon met de volgende hypothese (vertaald uit het Engels):

Een vraag aan coaches en / of ouders. De nationale coach van het team waar je leerling/ kind traint vraagt ​​of hij/zij gewicht kan verliezen naar een lagere categorie op een manier dat het zijn/haar gezondheid schaadt. Hoe reageer je? En als, ondanks je uitgesproken bezwaren, het kind toch doorgaat met de eisen van de nationale coach vanwege de angst om zijn/haar plaats in het team te verliezen, hoe ga je daarmee dan om? Twee scenario’s: Het kind raakt hierdoor gekwetst of het kind neemt een medaille maar krijgt later te maken met bepaalde negatieve systemische gevolgen.

Kinderen groeien en ontwikkelen. Hun lichaam is gevoelig en elk tekort aan vloeistof, energie of voedingsstoffen kan zware negatieve gevolgen hebben. Als diëtiste en judocoach zou ik nooit jonge sporters aanraden om gewicht te verliezen, hun gezondheid moet altijd voorop staan. Zoals Neil Adams ooit zei: “Je wordt geen Olympisch kampioen op je 16de”. Er is een lange weg te gaan en de focus bij kinderen moet liggen op het aanleren van beter judo. Het behalen van medailles als kind is tof, maar het echte succes wordt pas gemeten op oudere leeftijd.

De vraag over aftrainen gaat niet alleen over gezondheid van de kinderen, maar ook over ethiek, fair play en ontwikkeling. Het is niet het einde van de wereld als een kind van gewichtsklasse veranderd en een keer verliest. Verliezen en hoe je daarmee omgaat, is een deel van de ontwikkeling. De risico’s om een kind in een lagere gewichtscategorie te houden wegen niet op tegen de mogelijke voordelen van het winnen van een medaille. Mensen hebben de neiging om te denken dat men alleen kan winnen als men bij de zwaarste van de categorie hoort, maar gewicht is geen garantie op succes. Succes komt door hard te trainen en ontwikkelen van vaardigheden zoals techniek, tactiek en wedstrijdinzicht.

 

Graag wijs ik even naar enkele uitspraken gemaakt in de facebook discussie, die ik toch even wil belichten.

“Je atleet laten vechten in een hogere gewichtsklasse kan net zo gevaarlijk zijn als aftrainen. Vechten tegen zwaardere tegenstanders vergroot de kans op blessures.”

Ik kan dit argument begrijpen als het gaat om de ‘plus’ gewichtsklasse, waar het mogelijk is een groot gewicht verschil te hebben. In alle andere gewichtscategorieën in judo kan het gewichtsverschil tussen de lichtste en de zwaarste in een categorie niet meer dan 10% bedragen. Deze marge werd gekozen voor veiligheidsredenen en fair play. Voor zij die toch nog wat sceptisch zijn, kijk eens naar een judotraining. Gebeurt het nooit dat judoka’s eens tegen iemand van een zwaardere categorie vechten?

 

“Mijn atleet heeft eigenlijk overgewicht, dus aftrainen naar een lichtere categorie zou gezonder zijn voor haar.”

Je atleet heeft overgewicht en je wil dat ze gewicht verliest voor haar eigen gezondheid? Super! Maar waarom verbind je dat meteen met gewichtsklassen en getallen op weegschaal?

Als een atleet overgewicht heeft, heeft deze in de eerste plaats iemand nodig om hem/haar (en de ouders) te helpen om betere voedingskeuzes te maken. Dit vergt een aanpak op lange termijn en geen druk om naar een lichtere categorie af te trainen. Een mix tussen de twee kan eetstoornissen veroorzaken.

Spreken met jonge atleten over overgewicht en het stellen van gewichtsdoelstellingen is een delicate zaak. Als coach doe je dit waarschijnlijk met de beste bedoelingen, maar wees voorzichtig met wat je zegt. Atleten kijken dikwijls op naar hun coach en nemen zonder veel na te denken hun woorden als waarheid aan, wat hun zeer kwetsbaar maakt voor eetstoornissen.

 

“Ik laat kinderen tot en met 12 jaar maximum 2 pond (ongeveer 900g) aftrainen als ze dat willen, en kinderen ouder dan 12 jaar 5 pond (2.3kg).”

Allereerst zie ik niet waarom een ​​kind jonger dan 12 bezig moet zijn met zijn/haar gewicht. Laat hun gewoon in hun normaal gewicht meedoen aan wedstrijden. Vervolgens is het uitdrukken van gewichtsverlaging in absolute aantallen gevaarlijk. Bijvoorbeeld, 2,3kg voor een meisje dat vecht in de -32kg categorie (dat is het lichtste gewicht in deze leeftijdscategorie) is 7% van haar lichaamsgewicht! Dit is zelfs voor volwassenen al veel. Om misinterpretaties te voorkomen, is het beter om aftrainen in percentages uit te drukken. In ieder geval zou ik kinderen van deze leeftijden nooit verder laten gaan dan het overslaan van het ontbijt de dag van de weging.

 

 

Met betrekking tot de vraag die de Facebook discussie begon – De beslissing om af te trainen of niet is afhankelijk van de leeftijd van het kind, de maturiteit en het gewicht dat dan zou moeten worden afgetraind. Naar mijn mening is er geen enkele goede reden waarom een ​​kind jonger dan 15 jaar gewicht zou moeten verliezen voor wedstrijden. Voor atleten die in de leeftijdsgroep U18 (beloften) vechten, kan ik wel enkele redenen bedenken, maar dit betekent nog niet dat ik dit zou aanraden.

Talentvolle beloften vechten reeds voor Europese en wereldtitels. Om te kwalificeren, worden ze vaak gedwongen om het hele seizoen in dezelfde gewichtsklasse te blijven. Helaas is dit ook de leeftijd waarin ze het meeste groeien, en dus normaliter ook bijkomen. Om deze reden is het heel belangrijk om in het begin van het seizoen de juiste gewichtscategorie te kiezen. Uit ervaring weet ik dat dit zelden de lichtere klasse is.

Soms moeten er moeilijke beslissingen worden genomen, maar als ouder, coach of medisch personeel is dit jouw taak. Jonge atleten zijn zelden in staat om hier een rationele keuze in te maken en het is jouw plicht om de rol van de verantwoordelijke volwassene te op te nemen.

In mijn boek, Making Weight and Everything Else, is er een volledig hoofdstuk gewijd aan voeding voor jonge atleten.

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *